Epidendrum floribundum
Witam.
Tym razem przedstawiam roślinę, którą kupiłem w pąkach na ostatniej krawowskiej wystawie, więc kwitnienie nie jest moją zasługą.
Nie mniej jednak roślinka utrzymała i rozwinęła pąki, co niewątpliwie było jej odpowiedzią na moją opiekę
Epidendrum floribundum [właściwie Epidendrum paniculatum] pochodzi z wilgotnych lasów Ameryki Środkowej i Południowej
[od Belize po Agrentynę], rosnąc na wysokości do 2100 m n.p.m. Jest epifitem, rzadko rosnącym w gruncie.
Tworzy trzcinowate pseudobulwy zakończone kilkoma liśćmi, długości około 25 cm.
Liście są barwy szarozielonej z czerwonofioletowym odcieniem dochodzące do 15 cm długości.
Kwitnie na długich, rozgałęzionych kwiatostanach pojawiających się na szczytach pseudobulw na ogół w lecie,
ale kwiaty mogą pojawiać się również w innych porach roku.
Kwiaty średnicy około 2,5 cm są trwałe, lekko woskowe, pachnące [świeży, cytrusowy zapach, najintensywniejszy w słoneczne dni];
otwierają się kolejno, skutkiem czego kwitnienie trwa długo.
Epi. floribundum uprawia się zwykle w substracie korowym o średniej granulacji w temperaturze od 15 do 26 st., w półcieniu.
Podlewać należy po przeschnięciu podłoża. Nawozi się od maja do końca września co drugie podlewanie.
Zimą pozwalamy roślinie odpocząć poprzez lekkie ograniczenie podlewania i obniżenie temperatury, zapewniając jednocześnie
dużo światła.
Mam nadzieję, że tych kilka informacji nt. ww. gatunku zaowocuje jego większym zainteresowaniem wśród 'storczykomaniaków'
oraz obfitym i wielokrotnym kwitnieniem.
A na poparcie tezy, że roślinka jest naprawdę godna uwagi zamieszczam kilka zdjęć
Pozdrawiam.
Robert Kubacki
Tym razem przedstawiam roślinę, którą kupiłem w pąkach na ostatniej krawowskiej wystawie, więc kwitnienie nie jest moją zasługą.
Nie mniej jednak roślinka utrzymała i rozwinęła pąki, co niewątpliwie było jej odpowiedzią na moją opiekę
Epidendrum floribundum [właściwie Epidendrum paniculatum] pochodzi z wilgotnych lasów Ameryki Środkowej i Południowej
[od Belize po Agrentynę], rosnąc na wysokości do 2100 m n.p.m. Jest epifitem, rzadko rosnącym w gruncie.
Tworzy trzcinowate pseudobulwy zakończone kilkoma liśćmi, długości około 25 cm.
Liście są barwy szarozielonej z czerwonofioletowym odcieniem dochodzące do 15 cm długości.
Kwitnie na długich, rozgałęzionych kwiatostanach pojawiających się na szczytach pseudobulw na ogół w lecie,
ale kwiaty mogą pojawiać się również w innych porach roku.
Kwiaty średnicy około 2,5 cm są trwałe, lekko woskowe, pachnące [świeży, cytrusowy zapach, najintensywniejszy w słoneczne dni];
otwierają się kolejno, skutkiem czego kwitnienie trwa długo.
Epi. floribundum uprawia się zwykle w substracie korowym o średniej granulacji w temperaturze od 15 do 26 st., w półcieniu.
Podlewać należy po przeschnięciu podłoża. Nawozi się od maja do końca września co drugie podlewanie.
Zimą pozwalamy roślinie odpocząć poprzez lekkie ograniczenie podlewania i obniżenie temperatury, zapewniając jednocześnie
dużo światła.
Mam nadzieję, że tych kilka informacji nt. ww. gatunku zaowocuje jego większym zainteresowaniem wśród 'storczykomaniaków'
oraz obfitym i wielokrotnym kwitnieniem.
A na poparcie tezy, że roślinka jest naprawdę godna uwagi zamieszczam kilka zdjęć
Pozdrawiam.
Robert Kubacki