Storczyki.pl

Niejako tradycją się stało bywanie na wystawach storczyków i pokazanie w minimalnym przynajmniej wymiarze co udało nam się na tej wystawie zobaczyć.

Storczyki zostały jak zawsze ciekawie i pięknie wyeksponowane i wkomponowane w roślinność Palmiarni, jak zawsze nad głowami wisiały pęki bananów, co skrupulatnie poleciłam sprawdzić.
Okazuje się, że banany nawet w Łodzi można produkować.

Również sum, który gryzie nadal króluje w swym baseniku, nie ryzykowałam sprawdzenia, czy gryzie, bowiem zbyt cenię swoje paluszki, żeby je pchać sumowi w paszczę, , ale jak tak spojrzałam w czeluści głębiny, to myślę sobie, że i głowę by mógł pożreć nie tylko paluchy... Ogromny jest...
Po drodze w oko wpadło kilka inych roślinek, jako, że nie samymi storczykami człowiek żyje...


Kolejna roślinka wymagała akrobatyki niemalże, jakim zdziwieniem się okazało, że to zwykła, niezwykła begonia...



No ale emocje i duch polowania na ciekawsze okazy rozgorzał...Oczy nam chodziły na prawo i na lewo, no i gdzie te storczyki? No i wreszcie są...



...w najodleglejszym kącie Palmiarni są nasze piękne, czasami wspaniale oświetlone słoneczkiem, czasami mające je za plecami, co skutecznie utrudniało fotografowanie, ale są, miłego oglądania...















Jak widać na obrazkach królowały Cattleje, co nie dziwi, wszak listopad, to ich miesiąc...

Tutaj mój numer jeden na Wystawie...

Dzięki Reniu za prezentację. Niestety nie wszystko zdążyłem "podziwiaćse". Ale wierzę że wszystkie fotografie są z tej wystawy. A ten sum, to był pewnie niezbyt dużych gabarytów, bo jakoś nie wpadł mi w oko.

Nim zostanę wyrzucona za spamowanie coś jeszcze z czeluści aparatu wygrzebałam.



Jak pisałam wcześniej Cattleje miała bardzo liczną reprezentację na wystawie, również prezentowana jako pierwsza w tym poście C. maxima została pokazana w kilku pięknych odsłonach...
Generalnie jak widać na zdjęciach sporo odmian i gatunków mogliśmy zobaczyć, kto miał więcej szczęścia również wsadzić nochala i zakosztowac zapachu.



Od pierwszych chwil po wejsciu na teren wystawy nurtował zapach, którego eleganckim bym bynajmniej nie określiła i ciągle szukałam kto zacz te aromaty rozsiewa, sprawcą zgodnie z przewidywanianiam okazało się bulbo, jakieś...którego w swojej kolekcji na pewno posiadać nie będę. , nawet gdyby za darmo w moje łapki się pchało...



Ukoronowaniem wystawy była możliwość spotkania z Janem i zaprzyjaźnionymi storczykarzami.
Jan nas jak zawsze pięknie ugościł, łaskawym okiem zerkał jak buszowaliśmy po jego oranżeri, i oczywiście zadbał nie tylko o potrawę dla ciała, ale również dla ducha snując opowieści rodem z Madagaskaru. Jak zawsze po spotkaniu został niedosyt, bo grono kameralne mocno, no i jak zawsze za krótko, za szybko, bo zegar nieubłaganie mimo storczykowego święta krzyczał, że czas nam do domków w Polskę wracać...

Dziękuję Janie za wspaniałą jak zawsze atmosferę w gościnnych progach Twojego domu i oczywiście za małe storczykowe co nieco, co niejako zgodnie z kolejną już tradycją niechcący się ułamało.

Jan Ciepłucha pisze:Dzięki Reniu za prezentację. Niestety nie wszystko zdążyłem "podziwiaćse". Ale wierzę że wszystkie fotografie są z tej wystawy. A ten sum, to był pewnie niezbyt dużych gabarytów, bo jakoś nie wpadł mi w oko.

Janie, sum ogromny na dnie zalega, trzeba się pokłonić nad bajorem...żeby go dostrzeć...
Storczyków było o wiele więcej, ino ręka rozemocjonowała się trzęsła i tym samym do prezentacji część fotek się nie nadaje, ale nie tylko ja tam byłam, jest nadzieja na więcej.

Renia T pisze:Jan nas jak zawsze pięknie ugościł,

Oj tam, oj tam. Każdy na moim miejscu postąpił by tak samo.
To ja dziękuję,że i ty Reniu i wszyscy pozostali zechcieliście mnie odwiedzić. Że choć w małej grupie, ale jednak mogliśmy się spotkać i pogadać. Jak to powiadają "gość w domu- Bóg w domu".

Dałem się ubiec i nie żałuję. Nie mogę konkurować ze zdjęciami telefonicznymi, ale to była maszyna nie jakiś tam smartfonik no i oko operatorki.
Ale i ja pstrykałem, pierwsza fotka po kliknięciu wprowadza w urokliwe gąszcze Palmiarni


Okazuje się, że mieszańce, nie tylko kwiatowe, dają wspaniałe efekty


Zagrożenie z powodu spadających bananów nie było ostatnie bo przy niewielkim potknięciu można było pokłuć sobie co nieco.


Dodam, że moje spóźnienie wynikło z goszczenia - jeszcze do dziś odczuwam skutki drażnienia podniebienia. Ukłony i podziękowania dla Gospodarza i nie tylko.

Dziękujemy za zdjęcia i wiadomości. Ciekawa jestem czy to ten Cycnodes Wine Delight, który był tu pokazywany. Marta

Ten powyżej to inny. Mój był i prężył się dzielnie w Palmiarni i pomimo tego, że nie był już pierwszej świeżości załapał się na wyróżnienie



a suma i żółwie dorzucę później

Skandal, i ja go nie widziałam? Gosska, w której części był wyeksponowany?
Tylko wyróżnienie? mimo, że nie pierwszej świeżości piękny przecież jest.
No i jak go dotrzymałaś do wystawy na chłodno, na sucho, czy bez żadnych specjalnych zabiegów?

A tak wogóle to skandali jest więcej, jakim cudem jesteśmy na wystawie, krążymy obok siebie, może nawet rozmawiamy i nie wiemy kto jest kto? Nie macie potrzeby się ujawnić, poznać, pogadać, no kurczę...protestuję i tupię nóżkami Naprawdę szkoda...

Nie byłabym też sobą, gdybym nie powiedziała jeszcze jednej rzeczy.

Bardzo brakowało mi na wystawie stoiska Orchidgarden, nie wiem z czego to wynika, przecież wystawa łódzka, sprzedawca łódzki...i go nie ma, a my mamy ograniczone możliwości nabycia roślin, zawsze różnorodność oferty, to więcej roślin, a jak roślin więcej, to tylko z korzyścią dla nas pasjonatów, nie sądzicie? nie podoba mi się taka polityka, O!

Wisiał na wysokości oczu w tej wąskiej części gdzie po jednej stronie były akwaria- nasze rośliny były po drugiej (odział wwski PTMS). To już któraś wystawa gdzie jest nas trochę i się nie spotykamy. Myślę, że następnym razem trzeba odgórnie- przed- ustalić, że spotykamy się np pierwszego dnia w południe gdzieśtam pod palmą i kto będzie ten będzie. A zajęcia w podgrupach są do zorganizowania myślę

sum dla Pana Jana



i żółwie dla wszystkich

Sum, jak na suma przystało, wąs ma sumiasty.

A z tym spotkaniem, o którym mowa w poprzednim wpisie, to pomysł przedni, oby tylko pamiętać o nim za rok.

gggoska pisze:Wisiał na wysokości oczu w tej wąskiej części gdzie po jednej stronie były akwaria- nasze rośliny były po drugiej (odział wwski PTMS). To już któraś wystawa gdzie jest nas trochę i się nie spotykamy. Myślę, że następnym razem trzeba odgórnie- przed- ustalić, że spotykamy się np pierwszego dnia w południe gdzieśtam pod palmą i kto będzie ten będzie. A zajęcia w podgrupach są do zorganizowania myślę

Koniecznie odgórnie, np 2 palma na lewo obok bananowca z dojrzałą kiścią.
Z zajęciami w podgrupach na pewno damy radę, no to cieszę się, że jesteśmy zgodne, w nas siła.

No popatrz, tak łepetynę zadzierałam, że tego co na wysokości wzroku nie dojrzałam, ajajajajaj...gapa ja.

Jan Ciepłucha pisze::o Sum, jak na suma przystało, wąs ma sumiasty.

A z tym spotkaniem, o którym mowa w poprzednim wpisie, to pomysł przedni, oby tylko pamiętać o nim za rok.

Janie, już ja tego dopilnuję, jakem białogłowa, Wy trzymajcie kciuki za wiecie co, a ja stanę na głowie żebyście nie trzymali na marne i się widzimy.